Outra FUSION ? : CAM con SA NOSTRA, BANCAJA e CAIXANOVA

En definitiva, o que se busca é garantir para o PP o control sobre estas entidades financeiras no medio dese proceso de concentración e de fusións. E parece unha resposta local á serpe de verán que unía Caixa Madrid, Caixa Galicia e a CAM,.A proposta dos "populares" valencianos é outra dobre fusión: a CAM coa balear SA NOSTRA e BABCAJA coa galega CAIXANOVA.

A outra proposta de sectores do PP valenciano é unir Bancaja coa galega Caixanova, nunha réplica da operación da que se leva todo o verán falando sen que ninguén se faga responsable da idea: Caixa Madrid, Caixa Galicia e CAM.

O PP controla as dúas entidades, que ademais están baixo gobernos autonómicos do mesmo signo (non como en Sa Nostra), o que facilitaría a operación, aínda que dende a Xunta de Galicia non queren que as decisións sobre as súas caixas se tomen fóra.

O PSOE vería recompensada a súa non oposición cun incremento da súa posición na nova entidade, agora bastante minoritaria tanto en Caixanova coma sobre todo en Bancaja.

Para enredar un pouco máis a madeixa do mapa futuro das caixas de aforros, tanto no PSOE coma no PP valencianos existen grupos que defenden abertamente a fusión entre Bancaja e a CAM, malia o alto custo en duplicidade de oficinas, servizos centrais e recursos humanos. Na súa opinión, é a mellor fórmula para deixar as caixas en mans locais, cunha repartición do poder que garantiría o mando para o PP aínda que con certa minoría de bloqueo para o PSOE que forzaría decisións pactadas para os grandes asuntos.

¿Caixanova rematará en Bancaixa?

A Comunitat Valenciana debe contar unha forte presenza no novo panorama de caixas de aforros españolas que xurda do actual proceso de fusións. Polo menos, así considérano dende as principais forzas políticas, PP-CV e PSPV-PSOE, que, tal e como avanzou 'A Verdade', entenden que esa situación pasa por unha futurible fusión entre as dúas grandes caixas rexionais, CAM e Bancaixa, a un medio-longo prazo, o que situaría a entidade resultante nunha das primeiras do país.

A priori, sería a terceira empatada coa segunda, -Caixa Madrid-, aínda que podería superar de forma ampla á entidade madrileña, se antes se producisen outros procesos menores liderados tanto por CAM coma por Bancaixa.
Por iso, dende ambos os dous partidos políticos, segundo as mesmas fontes, se están a dar instrucións de sondar outros procesos de fusión de carácter menor, non tan complicadas, aproveitando a posibilidade legal que permitiu o goberno central de poder realizar fusións interrexionais.

De igual xeito, dende os ámbitos populares barállase outra fusión parcial entre Bancaixa e a entidade galega, Caixanova, en torno á cal tamén se contan con algúns informes favorables.

Os plans de Feijoo para desgaleguizar Caixa Galicia

Segundo fontes da Xunta, boas coñecedoras da situación, a aposta persoal de Feijoo de dar un prazo de 8 meses antes de presentar unha solución non pasa dun estrataxema. Mentres o resto de Presidentes autonómicos xa expresaron rotundamente a súa oposición a fusións con entidades foráneas (salvo que sexan comandadas polas entidades dos seus respectivos territorios), Feijoo prefire deixar o tempo pasar, na confianza de que a situación de crise de Caixa Galicia se agrave.

A estratexia de Feijoo consiste en non tomar cartas no asunto, e dese xeito obrigar o Banco de España a actuar sobre a entidade. Unha vez colocada no disparadeiro, a venda de Caixa Galicia sería realizada nunha operación de urxencia e -aínda por riba- a un prezo máis barato para o comprador. O máis preocupante é que a xogada ten lóxica; perversa, pero tena: xunto á preocupante situación de Caixa Galicia para facer fronte aos empréstimos tomados, nada hai máis nocivo para o deterioro dunha entidade que os constantes rumores sobre o seu futuro. Polo tanto, manter Caixa Galicia nos titulares (sempre negativos) durante un longo período é a mellor maneira de devaluala e de mitigar o rexeitamento da opinión pública.(feijoomente)

AS CAIXAS GALEGAS QUE FARÁ FEIJÓO?

Feijoo debátese nun dilema de difícil solución: apoiar a fusión de Caixa Galicia con CajaMadrid e Caja de Ahorros del Mediterráneo, o que lle reportaría o apoio de Aguirre e de Camps como sucesor de Rajoy, mais colocaría a sociedade galega en pé de guerra; ou buscar unha solución autóctona ao futuro das caixas galegas.
Feijoo está entusiasmado coa primeira opción, pero non ignora que, para levala a cabo, precisa transferir a outros os custos políticos da operación. Por iso, está xogando a vaza dunha fusión das caixas galegas entre si, nunha operación que sería comandada por Juan Ramón Quintás, ex presidente da Confederación Española de Cajas de Ahorro e ex directivo de Caixa Galicia.
Porén, Feijoo sabe perfectamente que Caixanova non ten o menor interese nesa fusión, porque se encontra nunha situación ben máis saneada que a caixa do norte. Ademais, os intereses persoais do seu Presidente, Fernández Gayoso, tamén xogan contra a fusión: despois de deixar polo camiño os cadáveres de todos os que tentaron facerlle sombra, non está disposto a que sexa un político quen o xubile e nomee o seu sucesor. De feito, a intención de Gayoso non é a de ser absorbido, senón a de participar no proceso de reestruturación de caixas como comprador, nunha xogada similar á impulsada polo Presidente de CajaMadrid, Miguel Blesa, para prolongar o seu mandato. E lembremos que Gayoso é un mestre nesa arte: a súa habilidade para esquivar as disposicións legais fai que siga presidindo Caixanova aos seus 78 anos, cando o límite legal é de 70.
José Luis Méndez, Director Xeral de Caixa Galicia, tampouco desexa unha fusión coa irmá do sur mediada pola Xunta, pois sabe que non contarían con el e que perdería o poder discrecional do que hoxe goza, e que utilizou, por exemplo, para colocar os seus fillos en postos directivos. Prefere unha fusión que lle garanta a manutención das súas prebendas; e nada mellor que CajaMadrid para garantir o cumprimento dos seus obxectivos.
Juan Quintás, pola súa parte, sabe que terá un papel protagonista tanto nunha fusión galega como nunha operación de absorción de Caixa Galicia por CajaMadrid, polo que se dedica a esperar acontecementos e non pon nada da súa parte para que a fusión das caixas galegas teña éxito. De feito, máis dunha vez mostrouse partidario dos procesos de concentración das caixas e da diversificación do risco xeográfico, chegando mesmo a insinuar a posibilidade de que o Parlamento español modifique a Ley sobre Órganos Rectores de Cajas de Ahorro para retirarlle ás Comunidades Autónomas o poder de veto. Ou sexa, alíñase punto por punto coas directrices do Banco de España para as caixas: concentración de entidades, desreferenciación territorial, desvinculación do poder político e, a medio prazo, conversión das caixas de aforros en sociedades anónimas.
Feijoo ten na súa man recursos máis que suficientes para dar un golpe na mesa e impór as súas condicións. Ademais do poder político e económico da propia Xunta, hai que lembrar que posúe o control das dúas Deputacións do sur (decisivas en Caixanova) e que conta co apoio explícito do BNG e –con matices– tamén do PSdeG para facer todo o necesario con tal de evitar que Caixa Galicia sexa dirixida desde Madrid. Pode obrigar Caixanova a aceptar unha fusión en clave galega; canto a Caixa Galicia, a pésima xestión de Méndez –que quixo xogar no casino global sen ter caché para tanto– fai que a entidade non estexa como para pór condicións a calquera proposta que garanta a súa solvencia.
Feijoo está a gañar tempo (a súa auténtica especialidade) para analisar e tentar viabilizar as alternativas que lle poderían permitir unha solución esteticamente vendible e que, ao mesmo tempo, lle garanta o apoio político no Estado para tornarse líder da dereita española, sabedor de que só dous nomes o separan do obxectivo: o propio Mariano Rajoy e un Javier Arenas que só xogará esa partida se o partido non encontra outra alternativa para evitar o ascenso de Gallardón.

OURENSE en Agosto : Este verán e para gozar visitando :O Cristo, As Burgas e a Ponte

En Agosto Ourense este ano está descoñecido en canto a temperatura.De ser unha Caldeira a 40º, pasa por ser a Cidade de Verán en Galicia da que mellor se goza da Temperatura de suaves: 25/30º

A portada norte

Afonso Vázquez-Monxardín

Temos unha catedral impresionante. Fermosa. Orixinal. Dinámica. As portadas norte e sur, o Pórtico do Paraíso, o ciborio, a claustra nova, o retablo de Cornelius, a éxtase barroca do Santo Cristo Ese románico transición gótico que foi mudando desde a tripe ábsida á xirola actual Certamente por moi próxima que a teñamos non debemos deixar de admirala e mimala. Así, fixemos desde sempre e o 3 de xuño de 1931, grazas á sensibilidade republicana polas cousas da arte, foi declarada ‘monumento nacional’.

Só os máis vellos do lugar lembran xa o vello coro no centro da nave maior (foi removido en 1937 e trasladada a sillería á capela do Santo Cristo e ao pé do altar maior). Pero moitos recordamos a última grande intervención, a construción da escaleira da fachada oeste, a da Praza de San Martiño, cousa que foi alá polo ano do noso señor de 1972.

Sabemos tamén que a nosa catedral ten pinta de castelo. Sobre todo desde que lle liberaran e refixeran as ameas da súa fachada sur. Estas e os torreóns danlle unha aparencia compacta e case civil. Así, tamén é coñecido que foi lugar de ‘encastelamento’, de acobillo, de refuxio nas liortas nobiliares e cidadáns da fin da idade media. Nunha destas, a portada norte sufriu o indecible. Foi no enfrontamento entre o Conde de Lemos e o de Benavente en 1471, tal e como nos conta na súa fermosa e recomendable web de visita virtual elaborada polo Bispado de Ourense.

Ben. Pois témola abandonada. Tamén a portada norte está abandonada. Hai moitos anos, contra 1963, fíxose un tratamento moi bruto consistente nun baño de cera quente para impermeabilizar a pedra. Por iso -máis que polo lume dos combates Lemos-Benavente- é polo que ten ese ton escuro. Pero a humidade seguiu subindo por ósmose polo interior e a pedra foi amolecendo e arestora está esconchando. Se un ve as fotos de hai uns anos e observa a realidade actual das dúas figuras das columnas, colle medo.

É imprescindible unha actuación decidida para que non se esfarele de todo. E se cadra valorar a reposición ¿por que non? dos fustes decorados das dúas arquivoltas na parte oeste ou as cabezas que faltan xa de vello. E limpar o tímpano que hai por riba da fachada, na escena do descendemento da cruz que ao redor do pobre Cristo hai, digámolo finamente, vinte centímetros de ‘guano’ e todo tipo de obxectos-lixo enganchados nas puntas escorre-pombas.

Portada norte e Capela de San Xoán, habémosvos pór na lista con San Francisco, Banco de España, e cárcere vello, para cando veña de novo a Ilustración. Se é que algo queda daquela.(La Región:04-08-2009)

A serpe de verán FUSIÓN CAIXAS

Caixa Galicia

estaría encantada de liderar unha fusión a tres bandas con Caixa España e Caixa Douro. Darían paso á terceira entidade despois de La Caixa e Caixa Madrid. E os sindicatos encantados por que non se destruiría emprego. Feijóo e Ferreira deberían botarlle unha pensada.

Manuel Vázquez asegurou que o debate sobre a reestruturación do sistema financeiro debe ser abordado "nun marco de transparencia" e criticou a "ambiguedad" que está a practicar o presidente da Xunta, Alberto Núñez Feijóo, a quen acusou de estar "ausente" do debate e de ter unha "axenda oculta" en defensa dos intereses de Rajoy e o PP e non de Galicia. "Ten que mover ficha", reclamou, criticando a Feijóo

Feijoo non admitirá presións externas para decidir o futuro das caixas

noticiasgalicia.- O presidente da Xunta, Alberto Núñez Feijóo, asegurou que decidirá sobre o futuro das dúas caixas galegas --Caixa Galicia e Caixanova-- e posibles fusións "cando corresponda" e sen atender "a presións externas"de ningún tipo. Non nos van impoñer un calendario dende fóra, nin partidos nin outras comunidades, aseverou.

Así se pronunciou na rolda de prensa posterior ao Conselo da Xunta, onde criticou o PSOE por cuestionar a súa actitude no debate das caixas cando esta formación "aínda non expresou a súa opinión". " O PSOE está a favor ou en contra da fusión? ", preguntouse e apuntou á existencia de "dous tipos" de política económica: "a do rumor e a do rigor".

"Eu súmome á do rigor", avisou o xefe do Executivo autonómico e subliñou que, "agora máis que nunca", son necesarios "menos rumores e máis rigor" para o deseño do novo sistema financeiro español en plena crise económica.

Neste sentido, recalcou que o seu Goberno "fai os deberes con discreción" e insistiu en que "ninguén de fóra" vai "impoñer" a Galicia un calendario para resolver o futuro de Caixa Galicia e Caixanova.

Festival Aéreo de Vigo:2009 (Asas de Portugal)

O campión do mundo de acrobacias, Ramón Alonso, cega en internet cun vídeo da súa exhibición sobre a Ría
Ao principio do vídeo vese como os tres Alphajet lusos parten de Portugal en dirección ao aeroporto de Peinador.
O vídeo, de alta calidade e que dura máis de catro minutos, foi gravado poucos días antes da celebración do Festival Aéreo. Durante o voo cara a Peinador, os pilotos Paulo e Ricardo non vacilan en saudar a cámara mentres realizan probas da súa arriscada exhibición.
As manobras destes avións, que alcanzan unha velocidade máxima de 2.800 quilómetros por hora, vense en primeira persoa grazas a esta iniciativa da patrulla portuguesa, a que non se esquece mostrar o seu agradecemento aos seus seguidores, ao igual que fixeron os pilotos a través da megafonía de Samil cando remataron a súa exhibición na praia. "Para aqueles cuxo espírito nunca aterra e voa sempre connosco, velaquí imaxes da viaxe a Vigo (e algunha outra cousa máis). En todos os desprazamentos ao extanjero vos levamos tamén! Aquí quedan algúns. Moitas grazas polo apoio! ", conclúen.
Sorpresa
A sorpresa que esconden no seu vídeo é unha das "perlas" que tivo o festival este ano. Subidos ao avión de Ramón Alonso, os internautas admíranse da entrada en Samil escoltado polos dous Alphajet portugueses. De fondo distínguese a illa de Toralla e as
Cíes. O seu rostro, imperturbable. Tras esta panorámica que dura segundos, vese o piloto dar unha orde e fuxirse cara ao ceo. A partir de aí chega o mareo e os xiros de 360 graos que permiten albiscar Samil e a Ría de Vigo a velocidade de vertixe.

Caixa Galicia e Caixanova con Juan Quintás á fronte parece a grande aposta de Feijóo

Feijóo veta a fusión Caja Madrid-CAM-Caixa Galicia
O presidente galego avoga por unir Caixa Galicia e Caixanova con Juan Quintás á fronte. O outro sería perder as dúas caixas galegas. O País fala agora dunha fusión Caja Madrid-CAM-Caixa Galicia... 40 días despois de anunciala HispanidadNaturalmente, El País non cita a Hispanidad(Este Blog sí o reflexou ). Por certo, a fusión non ten a súa orixe no Banco de España coa aprobación do PP senón xustamente ao revés. Tanto Caixa Madrid coma CAM están tocados de amora e Caixa Galicia non é ningunha marabilla. A CAM é a única caixa que emitiu cotas participativas
En calquera caso, imos ao importante: o Goberno valenciano de Camps podería dar o seu visto bo pero Alberto Núñez Feijóo xa deixou claro que a fusión Caja Madrid-CAM-Caixa Galicia se fará por enriba do seu cadáver. Sabe que iso significaría que en Caixa Galicia mandaría Madrid e que Caixanova sería absorbida por outra entidade doutra comunidade. E ollo, socialistas e Bloque alíñanse aquí con Feijóo. Non hai máis que responder ás tres preguntas: Onde estaría a sede? Cal sería o nome? Quen mandaría?
O que busca o Goberno galego é unha fusión ente Caixa Galicia e Caixanova, que lles permita abordar unha redución de custos. Ademais, Julio Fernández Gayoso ten 78 anos por 62 José Luis Méndez. Este último, ademais, moi desprestixiado por colocar os seus dous fillos na entidade.
Non, o home clave para facer a gran caixa galega é o presidente saínte da CECA; Juan Quintás. Ten 66 anos e pode seguir sendo presidente (ou director xeral, ou ambas as dúas cousas ao a vez) ata os 70 anos (límite de idade na normativa galega para ser conselleiro), ou mesmo máis: abonda con que cumpra 70 dentro do seu mandato. Diso, Gayoso sabe moito.

A Fusion de caixas galegas mais complicada

As fusións de caixas de distinta autonomía, só entre socialistas

O presidente do PSOE dá o seu apoio a unha operación entre CajaSol, as estremeñas e as de Castela La Mancha
O vicepresidente terceiro do Goberno para a Cooperación Territorial, presidente do PSOE e ex presidente da Xunta de Andalucía, Manuel Chaves, asumiu un gran protagonismo na configuración do novo mapa financeiro en España, especialmente no que se refire ás caixas de aforros.

Dende a Xunta de Andalucía promoveu, ata o día que foi reclamado por Zapateiro para desbloquear a cuestión autonómica, a caixa única baixo o liderado de Braulio Medel e Unicaja. Agora dende La Moncloa e Ferraz, Chaves logrou impoñer o seu criterio sobre o mapa de caixas.
José Antonio Griñán, o seu sucesor na Xunta de Andalucía; Guillermo Fernández Vara, na Xunta de Extremadura; e José María Barreda, na Xunta de Castela La Mancha, aceptaron un principio imposto por Chaves: só se aceptarán fusións entre caixas de diferentes comunidades autónomas se se trata de autonomías gobernadas polo PSOE.
A mensaxe é clara: as caixas de aforros de comunidades autónomas socialistas só participarán en procesos de fusión suprarregionales se van levar a voz cantante.

Isto fai máis sinxelo o debuxo do novo mapa das caixas de aforros en España.
Pero ao mesmo tempo complica algúns movementos.

Por exemplo, o futuro das caixas galegas, en mans do PP, onde Caixanova non quere unha fusión con Caixa Galicia, á que tampouco o convence a operación. Pero Castela León (tamén PP) parece camiñar cara á caixa única, o que dificulta a expansión territorial.

Un panorama similar sucede na Comunidade Valenciana, onde Bancaja e CAM non queren saber nada de fusionarse entre elas. Pero CajaMurcia tampouco quere ser engulido por algunha das súas veciñas.
E Cataluña preferiu a opción de arranxar o problema entre elas, sen deixar abertura a que se coe nalgunha das operacións en marcha algunha foránea. No País Vasco, BBK parece abordar primeiro o rescate dalgunha caixa en dificultades fóra para ter máis argumentos de cara a encabezar a integración das tres entidades de aforro vascas.

Hoxe:Feijoo contesta no dixital GaliciaDiario

Querería este goberno ser o impulsor dunha fusión de caixas como o foi un Executivo anterior do PP coas do sur de Galicia?

- Hai movementos noutras comunidades autónomas que o que fan é sumar caixas pequenas, e esas xa están sumadas en Galicia. Agora estamos falando de dúas entidades, as dúas importantes. Polo tanto, o mellor que se pode facer agora é traballar moito e falar pouco; e iso é o que vou a facer polo menos durante todo o outono.

Verán en Crise

O Tempo: Un outono bastante agarimoso.....!

A Pesca:Desapareceu...(O chiste e unha realidade) a captura :Xa ven a foto

Temos de Lecer :
Fomos ao Cine: O Best-Seller

Para os que non lemos a voluminosa novela de Stieg Larsson, "Millennium 1: Os homes que non amaban ás mulleres" preséntase como un thriller de investigación criminal que dura corenta anos na ficción e dúas horas e media na sala.
Quizais un dos seus maiores méritos estea na coidada fotografía que -na mellor tradición do cine sueco- serve para a creación de atmosferas frías e desoladas, para xerar suspense e inquietude na alma, para dar peso ao pasado e facer que a súa longa sombra se proxecte sobre os seus personaxes ata o presente.
Outro dos aspectos mellor tratados da película e que mantén o interese do espectador é o retrato da moza Lisbeth: o seu aspecto exterior traballado a base de piercings e tatuaxes, con look sinistro e poucas palabras, de actitude fría e violenta... preséntanse como máscara protectora baixo a que se enxerga fraxilidade interior, trauma infantil e contención emocional, ben transmitidas por Noomi Rapace no seu papel. Un título non recomendable para calquera espectador polo escabroso e truculento dalgunhas imaxes, pola desalentadora imaxe dunha sociedade podre, pola visión pesimista e amoral da condición humana.

Continua o Tema das "Caixas"
Alberto Núñez Feijóo: “Non teño criterio persoal sobre as caixas”
>> Feijóo admite que a fusión das caixas con outras de fóra é unha opción a estudar
Como consecuencia desta crise, unha das cuestións que hai que resolver é o futuro das caixas de aforros, que no noso caso son piares básicos no funcionamento do país. Cal é o seu criterio sobre o futuro de Caixa Galicia e de Caixanova?
Dende o primeiro día que cheguei, preocupeime por ese asunto. Xa o dixen e reitéroo, eu non recibín nin un só papel sobre a situación, sobre as perspectivas e sobre o posicionamento do Goberno. Fixen xestións para ter contactos co Banco de España e mantivémolos. Non están finalizados porque o Banco de España aínda está avaliando non só a Caixa Galicia e a Caixanova, senón a todas as caixas de España. O que máis me vai preocupar ata a primavera do ano que vén dende o punto vista financeiro é sen ningunha dúbida a decisión sobre caixas. Primeira cuestión: as caixas de aforros galegas están nunha situación de vantaxe se se comparan con outras do sistema financeiro español. Esta é a primeira situación de tranquilidade e de garantía. Segundo tema, non oculto que temos que estudar tres opcións porque hai tres, nada máis. A viabilidade da situación das caixas individualmente, a fusión entre as dúas ou os pactos estratéxicos a medio ou longo prazo con outras entidades que operan fóra da comunidade autónoma. Sobre estas tres cuestións estamos vendo as debilidades e as fortalezas de cada unha desas decisións. Para buscar o que? Está clarísimo, o que lle interesa máis á economía galega, a Galicia e aos galegos. Non admitimos ningunha interferencia.

Vostede ten algún criterio persoal?
Eu creo que neste momento sería imprudente que eu tivese algún criterio público sobre isto. O criterio que teño é qué decisión temos que adoptar para garantir o interés de Galicia neste asunto. Non hai outro criterio. A vostede que lle gustaría máis? É como preguntar se un quere máis ao pai ou a nai. Eu o que necesito garantir é que non nos arrepintamos de decisións paixonais ou precipitadas, senón de que teñamos a seguridade de que o músculo financeiro que se poida xerar en Galicia revirta maioritariamente aquí.(De Xornal.com)

Caixa Galicia-Caixa Nova: Nin unha nin a Outra?

Salvador Fernández Moreda:

Vicepresidente de Caixa Galicia, defende –como posicionamento persoal–a fusión con Caixanova.

“A fusión das caixas pode ter custos pero tamén vantaxes” Ocupa un alto cargo no consello de administración de Caixa Galicia. Todos sabemos que hai un debate aberto sobre se debe haber unha fusión entre as caixas galegas, se deben seguir como están ou mesmo integrarse cunha de fóra. Vostede xa se pronunciou, pero fíxoo antes da crise actual. Reafírmase na súa postura?

Fíxeno en outubro do ano pasado, xa se vía a crise. Sigo pensando o mesmo: a situación financeira obriga a un proceso de fusións bancarias. É impepinable. En Galicia temos dúas caixas solventes, ben xestionadas e ben posicionadas que camiñan en direccións paralelas. Pero a medio-longo prazo é conveniente ter unha entidade financeira potente, con músculo, en Galicia. Reitéroo agora.

Sabe que pode ter uns custos, porque os servizos centrais dunha das dúas practicamente desaparecerían.

Si. Quero aclarar que son opinións persoais e que me represento a min mesmo. Vai haber unha fusión de caixas. Está aí. Hai 44 e terán que reducirse á metade ou menos. O tamaño é fundamental. Ou comes ou cómenche. Era bo permitir as fusións intercomunitarias.

E que vai pasar aquí?

Eu creo que aquí ten custos porque hai unha duplicidade de redes. É indubidable que era mellor posicionarse noutra comunidade onde non hai ese problema. Pero eu opino que o custo de facelo é inferior ao custo de non o facer a medio-longo prazo. A redución de sucursais hai que facela e dentro de dez ou quince anos non vai haber sucursais bancarias, vaise facer todo por internet. É un tema complexo. A ver que pasa co persoal, as cousas teñen que facerse ben e de acordo cos sindicatos. Estamos no momento de pensalo. Economicamente creo que poden aguartar as dúas sen fusión, pero politicamente, por interese de país...

Hoxe en Xornal

En Vigo xuntáronse: MSC Splendida , viaxe inaugural e Independence of the Sexas , que é capaz de transportar a bordo preto de 5.400 persoas

Vigo, bateu onte unha marca ao embarcar 2.120 cruceristas españois nun só día (polo menos, a metade galegos) buque italiano MSC Splendida .

Trátase dun hotel flotante de 333 metros de eslora, case 70 de alto e 38 de ancho, cunha capacidade para 4.000 cruceristas.

A metade son españois. Vigo ata Barcelona -aínda que tocará os portos de Lisboa (mañá), Xibraltar, Málaga, Palma de Mallorca, Marsella e, finalmente, a Cidade Condal.

O porto de Vigo entrou durante o ano 2007 no ranking dos 15 primeiros da fachada atlántica europea

Neste selecto grupo de cidades portuarias, cuxo tráfico suma 6,4 millóns de turistas, destacan Oslo, Copenhague, Southampton, Helsinqui, Kiel, Lisboa, Estocolmo ou Szczenin (Polonia).

En xogo o futuro das Caixas
Francisco Jorquera destacou que "está en xogo o futuro das caixas galegas e das competencias de Galiza". E engadiu que existe risco de que "caixas de fóra absorban as galegas". Por iso se preguntou que fai o presidente da Xunta, Alberto Núñez Feijóo, ante tal escenario. "Non fai nada", dixo. E puxo o exemplo do presidente da Generalitat de Catalunya, José Montilla, quen presentará un conflito de competencias se o decreto do FROB invade asignacións da comunidade catalá.
Francisco Jorquera criticou o FROB e achegou tres argumentos para ir en contra do documento: "Deixa a porta aberta para que as caixas galegas poidan ser absorbidas por caixas de fóra; deixa a porta aberta á perda de peso das caixas en beneficio á banca comercial e deixa a porta aberta a un gran proceso de concentración de capital no sector financieiro".

Cajamadrid-Caixa Galicia-CAM? O PPdeG ve improbábel a necesidade do modelo de fusións que apoia o PP en Madrid.

O tema empeza a saír na prensa dixital.
Hoxe o diario galego VIEIROS ,trata o aquí xa comentado

Para o PSdeG a fusión recomendábel en Galiza é entre as propias caixas do país. O BNG advirte da porta aberta ao afastamento dos centros de decisión das entidades.

As fusións interrexionais, entre caixas con domicilio en diferentes comunidades autónomas, gañaron forza no primeiro plano do diálogo económico coincidindo co agravamento da crise financeira.

De xeito concreto, os preocupantes indicadores amosados por un gran número de caixas de aforro, aceleraron a toma en consideración desta medida. Inaplicábel na actualidade, o goberno español admitiu que na axenda da reforma contemplaba dar os pasos necesarios para autorizar este tipo de fusións.

Unha caixa galega cunha asturiana? Unha vasca cunha rioxana? Especulacións aparte, tal posibilidade sempre foi debuxada no marco de caixas xurdidas de xeografías próximas.

PPdeG: só se é necesario para que "sigan sendo un instrumento eficaz"

Así e todo, admite o deputado do PPdeG que se trataría dunha hipótese de "último extremo". Na súa opinión, só circunstancias excepcionais relacionadas coa "lóxica da racionalidade económica" levarían a tal escenario.

PSdeG: improbábel escenario, mais a prol da existencia da posibilidade
En parecido sentido, o voceiro parlamentario do PSdeG, Xaquín Fernández Leiceaga, explicou para Vieiros que a fusión de Caixa Galicia e/ou Caixanova con entidades de fóra de Galiza sería froito "unicamente dunha situación excepcional". "Un último estremo ao que se chegaría por todo un conxunto de graves circunstancias e unha situación dramática", argumenta Fernández Leiceaga, para quen tal escenario é improbábel.


BNG: en contra de afastar instrumentos estratéxicos "vitais"
"A cuestión é moi clariña: que digan se están ou non a prol de que as caixas galegas poidan ver como os seus centros de decisión marchan fóra do país", desafía Fernando Blanco, voceiro parlamentario do BNG en materia de Economía, "que digan se lles dá ou non igual". Segundo explica para Vieiros o deputado nacionalista, Galiza afronta a "grave" posibilidade de "perder un instrumento económico clave".

Recorda Fernando Blanco que a necesidade do papel de Caixa Galicia e Caixanova como ferramentas "estratéxicas" fundamentais ao servizo do país tense posto de manifesto en numerosas ocasións, e pon ao respecto o exemplo da importancia para o sector naval. Por outro lado, lembra o deputado do Bloque que, interpelado ao respecto, o Goberno respondeu na Cámara que se trata dun debate e problema "técnico". Láiase Blanco da falta de importancia que entende que a Xunta lle outorga ao actual debate e advirte de que é "un tema político de amplo alcance".

Caixas Galegas? : Será o que diga Madrid

"Cautela" e "discreción" ante posibles fusións en Galicia
O presidente da Xunta, Alberto Núñez Feijóo, posicionouse hoxe en contra de acometer un proceso de fusión das dúas caixas galegas -Caixa Galicia e Caixanova- neste momento. "Cos datos que temos, non nos parece oportuno unha fusión precipitada das caixas nun momento de tormenta financeira", argumentou.
Na rolda de prensa posterior ao Consello da Xunta, Núñez Feijóo recoñeceu a "extrema importancia" desta cuestión e avogou por pronunciarse "con cautela".
"Cando teñamos os datos axeitados poderemos fixar unha postura", indicou, se ben insistiu en que as cifras das que dispón a Administración autonómica agora mesmo evidencian que impulsar unha fusión agora "non" sería oportuno".
Na liña, Núñez Feijóo recordou que a tutela das caixas "corresponde" ao Banco de España e, continuou, as políticas financeiras "ao Goberno central". "Estaremos activos e vixiantes coa evolución do mercado financeiro", comprometeu. (Axencias 18-06)

En Galicia, norte e sur (Caixa Galicia e Caixa Nova), malia o que se rumorea recorrentemente, seguen dando as costas. É verdade que unha fusión entre ambas as dúas provocaría un problema laboral importante (á nova Caixa sobraríanlle preto de 3.000 persoas e tería que acometer unha importante reestruturación da rede comercial e dos servizos centrais), e as sinerxías non conseguirían unha maior dimensión nin un salto de posicións nos rankings de caixas. Parece claro que as fusións van ir cara a entidades de fóra de Galicia. Rumores hai para dar e tomar: dende un posible achegamento entre Caixa Galicia e Caixa Madrid ata outros que incluían a CAM,

Zapatero ofrece ao PP discutir o contido do fondo de reordenación bancaria
Anteriormente, o presidente do PP, Mariano Rajoy, esixira ao xefe do Executivo, José Luis Rodríguez Zapatero, "consenso político, vixilancia parlamentaria e, sobre todo, moita transparencia" en relación co Fondo. Así mesmo, insistiu na necesidade de eliminar o dereito de veto que teñen as comunidades autónomas sobre as fusións de caixas, o que leva consigo a reforma da Lei Orgánica de Caixas de Aforro.

Quedaremos sen Caixa Galicia?

Pois...ademais do da Lingua, tamén poder Financeiro!
Montoro insiste: hai que fusionar Caixa Madrid, a CAM e Caixa Galicia. Sería a gran caixa de aforros do PP, a maior de España. De paso, conseguiríase a primeira fusión inter-rexional. Calquera dos presidentes posibles gusta a Esperanza Aguirre: Rodrigo Rato, Manuel Pizarro ou Ignacio González
Cristóbal Montoro insiste, e o voceiro económico ten moito peso no Partido Popular, pois Rajoy o considera o ministro de economía ideal: o PP debe dar exemplo de fusións inter-rexionais de caixas, co matrimonio -'ménage à trois', máis ben- entre Caixa Madrid, a levantina Caixa de aforros do Mediterráneo e a galega Caixa Galicia. Dito doutro modo: as entidades das zonas que controla o PP.
Polo demais, calquera dos candidatos a dirixir a megacaixa do PP é do agrado de Esperanza Aguirre: Rodrigo Rato, Manuel Pizarro ou Ignacio González, a quen Aguirre quere quitarse de diante. O camiño comezou porque Miguel Blesa, presidente de Caixa Madrid, xa se sabe fóra e entraron en razón: modificaranse os órganos xestores e en setembro haberá novo presidente.
En definitiva, a presión do Banco de España, que ameazou con tomar medias sobre Caixa Madrid -noutras palabras, con introducila no plan de rescate bancario, o que lle colocaría como unha caixa con problemas- corre a favor das teses de Montoro, aínda que non ten en conta aquilo de que se fusionas dúas entidades en dificultades tes tres problemas, se fusións tres caixas débiles se supón que te podes encontrar con cinco problemas... polo menos.
A amora disparouse en Caixa Madrid, que durante o período de Miguel Blesa xogou a ser banco, e banco de investimento, con toda a panoplia de titulizaciones, capital risco e todo tipo de emisións propias dunha sociedade anónima, non dunha entidade mutual, ademais dunha participación insensata no financiamento do sector inmobiliario.
Como xa informamos, os baróns socialistas son máis celosos. E así, Montilla e Griñán buscan custe o que custe unha fusión entre as caixas dos seus propios ámbitos de cobertura, para que non lles escape o control sobre ningunha delas

MEDALLAS CASTELAO

MEDALLAS CASTELAO
O presidente da Xunta, Alberto Núñez Feijóo, presidiu este mediodía en San Domingos de Bonaval a entrega das Medallas Castelao, un acto no que remarcou que a autonomía sigue sendo “un roteiro orientado ao porvir”, e o galeguismo “a nosa principal bagaxe para percorrelo”.
Así, Feijóo valorou a traxectoria dos cinco galegos recoñecidos coa Medalla Castelao: “O traballo agrobiolóxico de Tarsy Carballas, que nos permite coñecer mellor o humus do que estamos feitos, é galeguismo; a devoción médica do doutor Fernando Diz-Lois é galeguismo; é galeguista a inquedanza que latexa no labor humanista de Luciano García Alén; Marcos Valcárcel, a quen alguén chamou axeitadamente o ‘intelectual elegante’, personifica o galeguismo; e existe outro galeguismo políglota e cosmopolita que leva a Fernando Pérez-Barreiro Nolla a sacar a Shakespeare do Globe londinense, para traelo á nosa lingua”, remarcou.

< href='http://www.agalega.info/videos/?emi=7824&corte=2009-06-28&hora=20:32:58&canle=tvg1' title='agalega.info noticias: Feijóo defende un galeguismo aberto e cordial na entrega das Medallas Castelao'>
http://www.agalega.info/videos/images/logo.gif

Unha FUSION:Caja Madrid-CAM y Caixa Galicia

Pero a caixa de aforros que máis preocupa ao Banco de España é Caixa Madrid. A obsesión de Miguel Blesa por manterse na Presidencia e o enfrenamiento interno no que se desenvolveu a xestión da ata hai dous anos caixa máis solvente de España, fixo que se dispare a morosidade e o descontrol da xestión.

Pois ben, iso é o que pretenden aproveitar no PP para contar cunha gran caixa amiga, produto dunha fusión interrexional, que daría lugar á terceira entidade financeira española, por diante de La Caixa: Caixa Madrid, unha entidade valenciana, preferentemente CAM, e Caixa Galicia. O Goberno de Castila-León négase a achegar algunha das súas seis entidades, porque pretende unha fusión entre todas elas. Naturalmente, a figura idónea para liderala sería o nominado eterno do Partido Popular para cuestión de caixas de aforros: o ex vicepresidente económico Rodrigo Rato.

Significa todo isto que fusionando tres entidades que non atravesan os seus mellores momentos se solucionarán os seus problemas? Naturalmente que non. Se fusionas dúas entidades malas non te encontrarás cunha solución senón con tres problemas. Agora ben, unha fusión constitúe a mellor escusa, o mellor barullo mediático, para reducir oficinas e despedir traballadores. Iso si.

Eulogio López
eulogio@hispanidad.com
Comentado tamen en:http://cafenatrincheira.trincheradigital.com/?p=395

Para dar unha voltiña por Amoeiro

Pazo de Cornoces
Dende Amoeiro (Ourense-a 18Km-) e situados na alameda do pobo encontramos un sinal dirección a Cornoces (0.8 km). O pazo encóntrase nunha especie de praza da aldea. Divísase perfectamente polas torres da capela.
Trátase dun pazo encravado nos "chaos" de Amoeiro , e con abundantes "carballeiras".
A fachada principal, orientada ao E., non é perfectamente rectilínea, senón que a un determinado momento se quebra formando un aberto ángulo obtuso.

Pranto polo camiño da Martinga
Afonso Vázquez-Monxardín
N a nosa Lombardía -que era como Otero Pedrayo lle chamaba aos Chaos de Amoeiro- hai moitas xoias. Estas naturais, como o Barbantiño de fervenzas enlazadas. Aquelas prehistóricas como os petroglifos do Chao das Ferraduras. Estoutras artísticas como a igrexa románica de Cornoces. Tamén literarias como o pazo de don Ramón en Trasalba. Se cadra por estas cousas, por esta multiplicidade de marabillas sempre foi lugar atractivo. Aínda lembran os vellos como nas primeiras décadas do século pasado os señoritos de Ourense, para escaparen das calores do verán que os afogaban no fondo do pozo, subían a Amoeiro de veraneo, para pasear entre as carballeiras ou gozar co refresco das noites. Logo veu a moda da praia. Hoxe son centos as casas que como segundas vivendas de ourensáns da cidade, inzan o Concello, desde a Bóveda hístórica á dinámica Parada ou a oteriana Trasalba. E tamén, claro, tamén están os pazos que nos falan doutras formas de vida e relación social. O dos Miranda en Parada, o dos Rivas en Bóveda, o que foi dos Suances en San Damián, o de Pedrayo en Trasalba, e, esquecendo varios, o que arestora nos interesesa, a Martinga en Cornoces.

A parroquia de San Martiño de Cornoces -con ese topónimo rabiosamente céltico e relacionado con Cork, Cornualles ou Corcubión- vémola especialmente fermosa. O río Barbantiño abrazándoa polo pé; a igrexa empoleirada no alto dun antigo castro cunha inscrición medieval que ocupa toda a fachada sur na que relata as circunstancias, persoas, reliquias e tempos da fundación, sen dúbida das máis espectaculares de España. E alí, preto da igrexa, érguese, abandonado hoxe, o vellísimo Pazo da Martinga. O nome evócanos a unha ‘Martinica’ latina, se cadra relacionada coa propia advocación da parroquia. Pois ben, ata hai uns meses, un dos percorridos máis gorentosos que se podía facer a pé por ese labirinto de camiños abandonados que o noso país, era o que ía desde a estrada que comunica Amoeiro con Ponte Mandrás ata o pazo da Martinga. As fondas rodeiras de carro, cheas de follas secas no outono, os muros de cachote con liques centenarios e couselos como carnosas ventosas vexetais, as sombras que o acobillaban, frescas no verán, quentes no inverno, o suave son do trepar nas follas do chao, os fentos de debaixo dos piñeiros e as fentas das sombras máis húmedas, as luces ocres coadas entre as follas dos carballos, os sons das cascas dos piñeiros ao abrir no medio das raxeiras do verán... Todo isto está, parcialmente perdido. Esta fin de semana, vin que onde había unha encrucillada hai un cruce. Onde había musgo e pedra, había macadán e grava. Unha longa pista que vai de ningún sitio a ningún sitio, que non pasa por núcleo habitado ningún, subrepuxérase ao vello camiño medieval. Os centos de anos de paso de carros fendendo a pedra ata facer as rodeiras guiadoras, volatilizáranse rapidamente coa acción da pala e das escavadoras. Eu non sei ver razóns de tipo económico que xustifiquen ese violento pasar páxina. Se cadra as hai. Pero tamén pode que sexa só un soño que se esvaeza deixando ferida a natureza, o camiño.(La Región:23/06/2009)